ELENA MAKRI MYKONOS: Η μεγάλη επιστροφή

elenamakri-prosxedio10.jpgΦωτογραφία από την καμπάνια 

Φόρεμα «ΣΕΙΡΗΝΑ»

«ΣΠΕΙΡΑ» ΒΡΑΧΙΟΛΙ ΚΑΡΠΟΥ

www.elenamakri.com

Από τις πρώτες μνήμες που έχουν χαραχθεί στον υποθάλαμο του εγκεφάλου μου είναι μια σκοτεινή σκηνή στο χολ ενός παλιού διαμερίσματός μου, στην οδό Μαυροματαίων. Η μητέρα μου όρθια εμπρός μου με τη μεταξωτή πράσινη πουά ρόμπα της, εγώ καθισμένη με πιτζάμες σε ηλικία τεσσάρων χρόνων -μπορεί και μικρότερη- να έχω διάφορα μολύβια μπροστά μου και μπλοκ ζωγραφικής (αυτό το all time classic με το αιώνιο σπιράλ), το τσιγαρόχαρτο ανάμεσα σε κάθε φύλλο χαρτιού και τις παραδοσιακές ζωγραφιές, πασχαλίτσες, κοτούλες, γάτες και σκυλάκια, όπου έπρεπε εγώ, το νήπιο, να ζωγραφίσω με τις ξυλομπογιές μου για να αφήσω ήσυχη τη μάνα μου να κάνει τις δουλειές του σπιτιού. 

Ποτέ δε ζωγράφισα τίποτα από τα παραπάνω, ζωγράφιζα από μικρή μόνο τρία χαρακτηριστικά θέματα, και το συνεχίζω ακόμη μέχρι σήμερα: τεράστια γυναικεία μάτια με υπερμεγέθεις βλεφαρίδες, γυναικεία πρόσωπα και πόδια με γόβες ή μπότες. Ακόμα και την πρώτη μέρα στο Δημοτικό (γιατί οι γονείς μου δε με έστειλαν στο Νηπιαγωγείο, για να αποφύγουν ιώσεις στη φιλάσθενη φύση μου) ζωγράφισα, σε μια ιστορία τριών ζωγράφων που μάλωναν για τα χρώματά τους, στο λευκό περιθώριο του τετραδίου αντιγραφής μου, αντί για την ιστορία από τον πίνακα, τεράστιες ψυχεδελικές 70s μπότες με διπλόσολους πάτους και τεράστια τακούνια! Η δασκάλα μου τα έχασε, με κοίταξε με επιφυλακτικότητα, και όταν της είπα αποφασισμένη πως δεν το σβήνω γιατί το έχω χρωματίσει με κραγιόνια, ανασήκωσε τους ώμους, ξεφύσηξε και με παρέπεμψε στην επόμενη σελίδα. Εννοείται πως τα περιθώρια των τετραδίων μου σε όλα, μα όλα, τα βιβλία μου, μέσα, έξω, οριζοντίως και πλαγίως, κοσμούσαν τα σχέδιά μου, που ήταν αποκλειστικές δημιουργίες της αυτού Μεγαλειότητας Σχεδιάστριας της λιλιπούτειας αφεντιάς μου.

 

skitsa-4mazi.jpgΠροσχέδια από τη συλλογή «Thalatta-Thalatta» Elena Makri Mykonos,

www.elenamakri.com


Τα θρανία μου σε κάθε τάξη που «παρέλασα» θριαμβευτικά, από το Αρσάκειο, Δημοτικό, Γυμνάσιο, Λύκειο, ήταν ζωγραφισμένα με ολόκληρες κολεξιόν, που σχεδόν ποτέ δεν καθαρίζονταν, και αυτό με ειδική άδεια του διευθυντή, αλλά και σε συνεννόηση με τις καθαρίστριες. Είχαν γίνει ένα μικρό αξιοθέατο, αφού είχα χρησιμοποιήσει αργότερα και σινική μελάνη και ραπιντογράφο. Έτσι έρχονταν για επίσκεψη στην ιδιότυπη γκαλερί μου και άλλες συμμαθήτριες, αλλά και καθηγητές, που γούρλωναν τα μάτια μπροστά στα ατελείωτα ζωγραφισμένα γυναικεία πόδια, τις γόβες στιλέτο και τα γυμνά προφίλ.

Είχε γίνει viral η φράση όλων "σχεδίασέ μου μια κοπέλα, Έλενα, σε παρακαλώ...", καθώς και η απάντηση "οκ, αλλά πήγαινε στην καντίνα και φέρε μου πατατάκια!"... Στα δώδεκά μου ο πατέρας μου με βαρέθηκε να κλειδώνομαι στο δωμάτιό τους και να κολλάω χαρτόνι πίσω από την πόρτα για να ζωγραφίζω, αφού με είχε εξορίσει από το δικό μας η έφηβη αδελφή μου, κι έτσι έκανε δύο πράγματα: παρήγγειλε στον μαραγκό της γειτονιάς, που μου κατασκεύασε ένα καβαλέτο ζωγράφου, και αμέσως με έγραψε διά αλληλογραφίας στην ABC, μια σχολή ζωγραφικής πασίγνωστη την εποχή εκείνη. Τα μαθήματα άρχισαν, εγώ ζωγράφιζα αρειμανίως, αλλά γρήγορα κατάλαβα πως κάτι ιδιαίτερο μου συνέβαινε, αφού δεν ήθελα να ζωγραφίζω τοπία, παρά μόνο πρόσωπα, με κάρβουνο, και να μαθαίνω φωτοσκιάσεις μελετώντας τις ανθρώπινες πόζες. Αυτό το "ιδιαίτερο" έγινε βεβαιότητα όταν σε μια απογευματινή πρόβα στη μοδίστρα της μητέρας μου ανακάλυψα το νόημα της ζωής, αφού ξεφύλλισα το πρώτο φιγουρίνι της ζωής μου! 

 

vintagedrawings.jpg

Κάποια από τα σκίτσα που έχω κρατημένα στο αρχείο μου. 

 

Απίστευτο! Ένα βιβλίο με σκίτσα και φωτογραφίες ρούχων, όλα αυτά μαζί, δύο σε ένα! Μα τι γελοία είναι τα βιβλία μου που μου αγοράζουν στο σπίτι. Παρακαλούσα κλαίγοντας να πάρω σπίτι το φιγουρίνι, αλλά η κα Βαγγελίτσα, η μοδίστρα, αρνιόταν πεισματικά: "Δεν έχω άλλο, κοριτσάκι μου, μου το έφερε ο ανιψιός μου ο πιλότος από το Παρίσι", και άλλα τέτοια χαριτωμένα...

Η πορεία των πραγμάτων και η καλή μου τύχη μού έφεραν μια δασκάλα Καλών Τεχνών, φίλη της αδελφής μου και γνωστή σχεδιάστρια κοσμημάτων, την Ευγενία Μπόνη, η οποία γρήγορα κατάλαβε πως το ταλέντο μου επικεντρωνόταν, από τόσο δα μικρή, με φανατισμό στη ΜΟΔΑ. "Μα είναι φυσικό ταλέντο", προσπαθούσε να πείσει τους γονείς μου, που φρύξαν στην ιδέα πως η κόρη τους, από τα δώδεκα, ήθελε να γίνει σχεδιάστρια ρούχων και σχεδίαζε ήδη κολεξιόν! "Μοδίστρα! Μάλιστα! Μοδίστρα εμείς δε θα σε κάνουμε!", μου απαντούσαν οι γονείς μου στα παρακάλια μου, και εγώ έπεφτα στα πατώματα ερείπιο...

Η παιδική και εφηβική μου ζωή πέρασαν μέσα στα σχέδια και τα βιβλία, αφού δεν έκανα σχεδόν ποτέ διακοπές, λόγω των διαρκώς αστάθμητων παραγόντων του πατέρα μου. Ένα κοριτσάκι σχεδόν ανορεξικό και μονίμως στον κόσμο του, με ανοιχτό το ραδιόφωνο στο Γ' Προγράμμα, ολημερίς και ολονυχτίς, να σχεδιάζει σαν να ήταν η τελευταία μέρα της ζωής του. Από τεσσάρων ετών ήξερα πως θα γίνω μόνο σχεδιάστρια μόδας και όσο το έλεγα, τόσο έφριττε ο γεωπόνος πατέρας μου, που πάντα σνόμπαρε το πτυχίο του, αλλά αυτό τελικά τον έσωσε από τη χρεοκοπία της οικογενειακής του περιουσίας, γι' αυτό και ήταν φανατικός των κλασικών σπουδών. "Πάρε πτυχίο και μετά είσαι ελεύθερη να κάνεις ό,τι θέλεις", μου ξεφούρνιζαν με αγανάκτηση στα δεκαεπτά μου, και εγώ έδωσα εξετάσεις για φιλόλογος-ιστορικός, αφού ήταν το μόνο που με ενδιέφερε, εφόσον είχα υψηλούς βαθμούς μόνο εκεί, και οι καθηγητές μου με διαβεβαίωναν πως δεν είχαν ξαναδεί μεγαλύτερο λοβοτομημένο στουρνάρι στα Φυσικομαθηματικά και στη Χημεία. Εντάξει, στη Χημεία όχι και τόσο δραματικά, γιατί ήμουν ερωτευμένη με τον καθηγητή και έπεισα τον εαυτό μου να συγκεντρωθεί ελαφρώς.

Η στεναχώρια μου και το ζιζάνιο που λεγόταν δημιουργία είχαν αρχίσει ήδη να πιάνουν ρίζες, κι έτσι το καλοκαίρι, πριν ακόμη τελειώσω το σχολείο, έκανα "περιοδεία" με ορντινάτσα την αδελφή μου, με τα σκίτσα μου υπό μάλης, σε διάφορες μεγάλες εταιρείες της Αθήνας, όπου φαντάζομαι οι ιδιοκτήτες τους δεν είχαν ξαναδεί κάτι παρόμοιο σε θράσος και μάλλον μετά θα έκαναν ευχέλαιο...

 

Φωτογραφία από την καμπάνια της συλλογής " Thalatta Thalatta" 

Αριστερά: «ΝΗΡΗΙΣ» ΚΑΦΤΑΝΙ

Δεξιά: «ΑΛΙΑ» ΦΟΡΕΜΑ

www.elenamakri.com


Δεκαοχτώ και τελειόφοιτη, αφού πέρασα σε σχολή της ελληνικής Κολοπετινίτσας, αναγκάστηκα, υπό το γερμανικό ζυγό (μαμά, μπαμπάς), να ξαναδώσω διορθωτικές εξετάσεις, ενώ εγώ, φυσικά, είχα ήδη αρχίσει να πουλώ κρυφά τα σχέδιά μου σε ελληνικές βιοτεχνίες ενδυμάτων, βγάζοντας τα πρώτα μου χρήματα, εξαγριώνοντας τον πατέρα μου, ο οποίος νόμιζε πως συχνάζω σε κακόφημα μπαρ της Κυψέλης. Εξ ου και τα χρήματα, που μου εξασφάλισαν τα δίδακτρα για να πληρώσω τη σχολή Αγγλικών (στο σχολείο ο πατέρας μου ήθελε να διδαχθώ γαλλικά, ως πιο σικ για γυναίκα!!), και φυσικά την εγγραφή μου στη σχολή μόδας Βελουδάκη-Esmod, την πλέον καταξιωμένη της εποχής, τότε. Οι σκηνές που ακολούθησαν όταν η μητέρα μου ανακάλυψε την απάτη περί φροντιστηρίου Αρχαίων, η οποία τελικά ήταν σχολή μόδας, ήταν Δαλιανίδηκες της Φίνος Φιλμ! Η μητέρα μου, ως άλλη Βλαχοπούλου, με κρίση καρδιάς και ούζο στο χέρι να μυρίζει για να συνέλθει, και ο πατέρας μου, ανήμπορος απέναντι σε μια κόρη που ούρλιαζε κλαίγοντας και σε μια σύζυγο faux καρδιακή, ως άλλος Παπαγιαννόπουλος, ο οποίος, όλως τυχαίως, έμενε και στον κάτω όροφο από εμάς. Μόνο κάμερες και φώτα έλειπαν για να γυριστεί η σκηνή.


Τελικά, τα θέματα πήραν το δρόμο τους όταν ο νόμος του Ανδρέα Παπανδρέου, περί ενηλικίωσης στα 18, με έσωσε κι έτσι, ενήλικας, πλέον, 20 χρόνων, άρχισα να σπουδάζω αυτό που ήθελα και ταυτόχρονα να εργάζομαι. Στα χρόνια που ακολούθησαν έμαθα τα πάντα ή σχεδόν τα πάντα ταυτόχρονα με τη σχολή, αφού εργάστηκα κοντά στους πλέον ειδικούς του ρούχου. Γκρινιάρες, ντίβες, γεροντοκόρες πατρονίστ, που τα ήξεραν μονίμως όλα, αρχιμοδίστρες, που μονίμως ήξεραν περισσότερα από τις πατρονίστ και μάλωναν αναμεταξύ τους, και τους κόπτες και βιοτέχνες, που ήξεραν τα ΠΑΝΤΑ από καταβολής κόσμου.

 

elenamakri-prosxedio5.jpg

Φωτογραφία από την καμπάνια της συλλογής " Thalatta Thalatta" 

Αριστερά: «ΝΗΡΗΙΣ» ΚΑΦΤΑΝΙ και ELENA MAKRI MYKONOS «ΑΣΠΙΔΑ» ΣΑΝΔΑΛΙΑ

ΔΕΞΙΑ: «ΑΛΙΑ» ΦΟΡΕΜΑ

www.elenamakri.com

 

Αλαλούμ όταν τον κύκλο συμπλήρωσαν και οι πελάτες των ελληνικών μπουτίκ, ένας ολόκληρος νέος άλλος κόσμος! Γρήγορα μπήκαν τα περιοδικά στη ζωή μου, αφού το styling με καλούσε ως νέα τάση κι έτσι, αφού αποφοίτησα από τη σχολή με επαίνους και βραβεία και συμμετοχή στην Biennale Ευρωπαίων νέων σχεδιαστών, προσλήφθηκα στο ΔΟΛ και στο αλήστου μνήμης περιοδικό «Πάνθεον»! Κατόπιν, στο «Marie Claire», ως στιλίστρια, στην τηλεόραση, ως στιλίστρια πασίγνωστων διαφημίσεων, ενδυματολόγος στη «Λάμψη», του αγαπημένου μου Νίκου Φώσκολου, όπου εκεί με τρέλαναν εντελώς οι ηθοποιοί και οι απαιτήσεις τους -50 είχα πάνω από το κεφάλι μου-, χωρίς έγκριση βοηθού, (ευχαριστώ ΑΝΤ1) και αποχώρησα, αφού στο παρά ένα δεν έγινα άλλη μια ενζενί του Φώσκολου. "Θα σου δώσω ρόλο καμαριέρας της Βίρνας Δράκου! Μην το υποτιμάς!", μου έλεγε ο Νίκος Φώσκολος. "Όχι, κύριε Νίκο, καμαριέρα, βάλτε μου κανονικό ρόλο, μην πάθει καρδιακό η μάνα μου για ένα ρολάκι", του έλεγα θρασύτατα, εγώ η... Αλίκη.

Σχέδια που υπάρχουν στο εσωτερικό εξωφύλλου του βιβλίου μου ΚΑΘΕ ΜΗΝΑ ΙΔΙΑ ΜΕΡΑ και προέρχονται από το book με το οποίο συμμετείχα στη Biennale των Ελλήνων σχεδιαστών το 1989.

 

Φωτογραφία από την καμπάνια της συλλογής "Thalatta Thalatta" 

«ΣΠΕΙΡΑ» ΣΚΟΥΛΑΡΙΚΙΑ ΚΡΙΚΟΙ (Μεγάλα)

«ΣΕΙΡΗΝΑ» ΦΟΡΕΜΑ

ELENA MAKRI MYKONOS «ΑΝΘΕΜΙΟ» ΠΛΑΤΦΟΡΜΕΣ

www.elenamakri.com

 

Σχεδιασμός, κατασκευή και εμπορία ενδυμάτων του Μαιευτηρίου Αθηνών, όπου για να κατασκευάσω 800 τεμάχια στολών μόνο εγώ ξέρω τι τράβηξα... Η μέση μου μού κληροδότησε από τότε μια δισκοπάθεια, ενώ κουβαλούσα σακούλες και κοπτικές μηχανές χωρίς μεταφορικό μέσο μέσα στις απεργίες των ταξιτζήδων (classic) και μιλώντας από διευθυντικά (κουκουρούκου) στελέχη του μαιευτηρίου έως με τις τραπεζοκόμους και τους κηπουρούς! Ύστερα ήρθαν τα πρώτα γερά χαστούκια στη ζωή μου: αρρώστιες, δυσκολίες, θάνατος του πατέρα μου... Τα όνειρα συρρικνώθηκαν για καριέρα στο εξωτερικό και οι καταστάσεις με ώθησαν στο να γίνω ένας μικρός Γιάννης Αγιάννης με συνδυασμό Θανάση Βέγγου των περιοδικών και της βιομηχανίας των ρούχων.

 

kolazaposkitsa2.jpg

Κάποια από τα σκίτσα που έχω κρατημένα στο αρχείο μου. 

 

Περιόδευα με κρύο, βροχή, χιόνι και καύσωνα ανά την Αθήνα, μαζεύοντας ρούχα, αξεσουάρ για φωτογραφίσεις, χωρίς μεταφορικό μέσο -εννοείται και χωρίς βοηθό-, κάνοντας τα πάντα στην παραγωγή των φωτογραφίσεων. Έμαθα από όλους και από όλα! Δούλεψα με τους δυσκολότερους και τους καλύτερους. Ήμουν ένα υπάκουο κουτάβι, που άκουγε τα πάντα και έπαιζε όλους τους ρόλους. Δεν υπήρχαν αργίες, Κυριακές, γιορτές, Χριστούγεννα και Πάσχα, αλλά ακόμα και μετά την κηδεία του πατέρα μου πήγα κατευθείαν για δουλειά γιατί φωτογραφίζαμε καλοκαιρινή κολεξιόν και η παραγωγή δεν μπορούσε να περιμένει εμένα και τα θέματά μου...

 

kolazmeskitsa1.jpg

Κάποια από τα σκίτσα που έχω κρατημένα στο αρχείο μου.

 

Τα σχέδια παραμερίστηκαν, με τον καιρό αφοσιώθηκα και αφομοιώθηκα στη δημιουργία των περιοδικών, λάτρεψα νέους θεούς, αισθανόμουν πάντα ενοχές που άφησα την πρώτη μου ιδιότητα, ειδικά όταν έβλεπα παλιούς συνεργάτες, ακόμα και τον Δημήτρη Αλεξάκη των Deux Hommes, που δουλεύαμε μαζί στον Πολατώφ (αυτός με πρότεινε στη δουλειά αυτή), να μου λέει τι απέγινε το ταλέντο μου και τα σχέδιά μου να διαπρέψω ως άλλη Chanel, αφού φανταζόμασταν πως ήμασταν τουλάχιστον ιερά τέρατα της σχεδιαστικής, αυτός Claude Montana κι εγώ Coco... Άλλοι καιροί, άλλα ήθη!

 

elenamakri-prosxedio9.jpg

Φωτογραφία από την καμπάνια της συλλογής "Thalatta Thalatta" 

«ΝΗΡΗΙΣ» ΚΑΦΤΑΝΙ

ELENA MAKRI MYKONOS «ΑΝΘΕΜΙΟ» ΠΛΑΤΦΟΡΜΕΣ

www.elenamakri.com


Το ποδήλατο ωστόσο δεν το ξεχνάς. Το καβαλάς μετά από χρόνια, έστω και με λίγα κιλάκια παραπάνω, αλλά το συνεχίζεις από εκεί που το άφησες. Έτσι έγινε και με το σχέδιο, με το σχεδιασμό ρούχων, με τα παλιά που ήρθαν και με ξαναντάμωσαν έπειτα από έναν τεράστιο κύκλο, που έκλεισε με τραγικό τρόπο. Οι συλλογές που σχεδίαζα στη «Vogue Hellas» για τις προσφορές των δώρων και το fashion night out δεν ήταν αρκετά για να μου αναζωπυρώσουν το παλιό πάθος όλα αυτά τα χρόνια, αλλά στάθηκε αρκετή η τελευταία μοιραία αλλαγή στην επαγγελματική μου ζωή μετά την πτώση των Εκδόσεων Λυμπέρη. Η ανάγκη μου ήταν να αναπνεύσω αέρα νέας δημιουργίας, η ανάγκη μου να δω κάτι παραπέρα από τα γνωστά παπαρατσικά των φίλτατων τηλεπαρουσιαστριών και άλλων καλλίπυγων της ελληνικής παρηκμασμένης σόουμπιζ. Η ευχή κάποιου, αλλά και η κατάρα κάποιου άλλου να ασχολούμαι με αυτό το αντικείμενο χωρίς δημιουργική έκφραση στη μόδα (το λατρεμένο μου «Ηello!Fashion» βγαίνει δύο φορές το χρόνο), όπως βλέπω θα με κατατρύχουν μέχρι να μείνω με ένα δόντι σε αυτή τη ζωή.

elenamakri-prosxedio8.jpg

«Spira» bag από τη συλλογή «Thalatta -Thalatta»,
Elena Makri Mykonos,
www.elenamakri.com

 

Η πρώτη μου συλλογή είναι για μένα σαν ένα νεογέννητο τέταρτο παιδί μου! Το κυοφορούσα με προσοχή, με κούρασε πολύ για να γεννηθεί, γιατί είχα βοήθεια αποκλειστικά και με αυταπάρνηση από το ένα και μοναδικό στήριγμα της ζωής μου, το άλλο μου μισό, τον Αντώνη. Απορώ πότε θα έρθει η ώρα να μου πει "Κουράστηκα από εσένα και από τις δημιουργικές σου εμμονές, η ζωή μου είναι καλύτερη και πιο ήρεμη χωρίς εσένα!". Αφού έχει υποστεί την εμμονή μου με το «Life&Style» για να το εκδώσουμε, την έκδοση του πρώτου «Ηello!», τις ατέλειωτες ώρες και τα βράδια που έγραφα τα βιβλία μου και πάει λέγοντας.

Ιδού, λοιπόν, το νέο μου πόνημα, η συλλογή μου Thalatta Thalata by Elena Makri Mykonos.


Μια συλλογή αγάπης και φόρος τιμής στο ομορφότερο κομμάτι γης στον πλανήτη, κατ' εμέ, την Αρχαία Δήλο, έναν ονειρικό τόπο με το πιο μυστηριώδες ηλιοβασίλεμα στον πλανήτη και με μοναδική ενεργειακή δόνηση. Κάθε φορά που περνάω από εκεί σκίζοντας αθόρυβα τα νερά και σβήνοντας τη μηχανή του παλιού φουσκωτού, ξαναλέω πόσο ευλογημένη γυναίκα είμαι, που αντικρίζω τις κολόνες από το σπίτι του Διονύσου ή τις ανασκαφές. Ένα αρχαίο κοιμητήριο, αλλά και μια "ολοζώντανη" νεκρή πολιτεία που νιώθω πως έζησα και περπάτησα πάνω της σε μια άλλη μου ζωή και εκεί, σε αυτή τη γη, θα ήθελα να σκορπιστεί κάποτε (ελπίζω όχι σύντομα) η τέφρα μου. Η λατρεία της δικής μου Μυκόνου, της ήσυχης, ακατοίκητης την άνοιξη, το Πάσχα ή το φθινόπωρο, της άδειας παραλίας και των εξόδων για ατελείωτο περπάτημα και όχι για dolce vita, έτσι όπως το αισθάνονται οι περισσότεροι τουρίστες στο νησί, για εμένα η Μύκονος σημαίνει Δήλος, κυκλαδίτικος αρχαίος πολιτισμός και μια Ελλάδα που είναι πάντα μόδα.

silogi-elenamakrithalatta.jpg

Λήψη με λεπτομέρειες από το backstage της φωτογράφισης στη Μύκονο


Μια Μύκονος με αναμνήσεις από πραγματικά μεγάλη ιστορία και παρελθόν και μια Ελλάδα που ήταν θρυλική όχι μόνο για την ομορφιά αυτού του διάσημου νησιού, αλλά εξαιτίας των Μεγάλων Ελλήνων. Επιστρέφω πίσω σε αυτά που έκαναν τη φήμη αυτού του λιλιπούτειου νησιού τόσο τεράστια σε όλα τα πλάτη της Γης. Η Μύκονος, θέλουμε δε θέλουμε, και ειδικά στους καιρούς που διανύουμε, είναι σχεδόν ένα ανεξάρτητο κρατίδιο, όπου, βασιλεύουν, μεταξύ άλλων, η ξεγνοιασιά, ο ελληνικός ήλιος, η αξεπέραστη ελληνική θάλασσα, που όμοια της δεν υπάρχει, και το greek style, που υπήρχε καθαρόαιμο και θα συνεχίσει να υπάρχει. Το chic Hellenic Inspiration με τις κυκλαδίτικες καλοκαιρινές αναφορές, με prints στα υφάσματα επηρεασμένα από τα υπέροχα ψηφιδωτά της Δήλου, τα αρχαϊκά χρυσά παραδοσιακά ελληνικά κοσμήματα, τις vintage πόρπες και τις αρχαιοελληνικής αισθητικής αλυσίδες είναι όλα αυτά που θα συναντήσετε στα χειροποίητα ρούχα της πρώτης συλλογής μου.


Ρούχα resort, διακοπών, δηλαδή, αλλά σαφέστατα με ένα άγγιγμα luxurious, που μπορείτε να τα φορέσετε αμέσως μετά τη βουτιά σας στη θάλασσα ή να τα φορέσετε για απογευματινή βόλτα στα σοκάκια των διακοπών σας, ακόμα και για δείπνο το βράδυ ή clubbing. Τα ρούχα αυτά, φορέματα και καφτάνια, έχουν την ιδιότητα να σας μεταμορφώνουν όπως και τα κοσμήματα, τα σανδάλια και οι τσάντες με ένα αξεπέραστο σικ στιλ. Το όνομα της συλλογής, Thalatta Thalatta, πάρθηκε από τη χαρακτηριστική ιαχή των προγόνων μας στον πόλεμο με τους Πέρσες και κάθε ρούχο ή αξεσουάρ έχει το δικό του αρχαϊκό όνομα και αναγεγραμμένη στο καρτελάκι τη δική του ιστορία.

Μεταφέρεται και συσκευάζεται το καθένα σε μια ειδική Hellenic Ιnspiration συσκευασία, που αποπνέει τα νησιά μας, την deep blue ιερή σημαία μας, την ιστορία μιας άλλης Ελλάδας που έχω και έχουμε όλοι στην καρδιά μας!

 

Έλενα Μακρή 

 

Η συλλογή είναι διαθέσιμη σε επιλεγμένα resort hotels στην Ελλάδα
Belvedere Mykonos
Στο κατάστημα Eponymo στο Golden Hall
και στο e-shop: www.elenamakri.com