Γιατί τα βραβεία "Γυναίκες της Χρονιάς" του ''Life&Style'' ήταν ένας θεσμός που δεν επαναλαμβάνεται

 

woty

 

Χτες βράδυ έσπασαν τα τηλέφωνα από φίλους και γνωστούς, που έσπευσαν να μου δώσουν συγχαρητήρια για την επιστροφή των βραβείων "Γυναίκες της Χρονιάς". Όταν τους εξηγούσα ότι τα βραβεία αυτά που δόθηκαν χτες δεν ήταν ο ίδιος θεσμός με εκείνον που είχαμε δημιουργήσει και διεξάγει για μια δεκαετία με το περιοδικό "Life&Style", απορούσαν για το πώς χρησιμοποιούσαν το ίδιο ακριβώς όνομα για την εκδήλωση, ακόμα και το ίδιο λογότυπο με το αγαλματίδιο.

Ε, αυτά συμβαίνουν...

Είμαι όμως χαρούμενη που γίνεται μια προσπάθεια αναβίωσης ενός τέτοιου θεσμού, και που δίνονται βραβεία που τιμούν τις γυναίκες - κάτι που ξεκινήσαμε να κάνουμε εμείς πριν από τόσα χρόνια. Είναι πολύ καλό να γίνονται τέτοιες προσπάθειες ανύψωσης ηθικού, ιδεών, ιδανικών, ειδικά σε εποχές όπως αυτή που ζούμε σήμερα και είναι ωραίο να παίρνουμε έμπνευση από ανάλογες προσπάθειες άλλων. Είναι όμως και επίτευγμα να παρουσιάζουμε ένα δικό μας αποτέλεσμα είτε σαν ονομασία είτε σαν εικαστικό.

Βραβεία έχουν δοθεί συχνά στην Ελλάδα, εκείνα των "Γυναικών της Χρονιάς", του περιοδικού ''Life&Style'', όμως, είχαν καταφέρει να γίνουν θεσμός, που έγραψε επί μία δεκαετία τη δική του ιστορία. Μια ιστορία που δεν αντιγράφεται και δεν επαναλαμβάνεται...

Πρώτα από όλα, γιατί ψηφίζονταν από το κοινό. Δε βραβεύαμε τους φίλους ή όσους συμπαθούσαμε. Το κοινό ψήφιζε κατά χιλιάδες σε κάθε κατηγορία και εκείνο ήταν που αποφάσιζε. Τα δε αποτελέσματα τα έλεγχε ειδική εταιρία και συμβολαιογράφος, προκειμένου να είναι απολύτως αδιάβλητα. Έτσι γλιτώναμε και από τυχόν παράπονα υποψηφίων και μη. Πολλές φορές, δε, είχε τύχει να βραβευτεί πρόσωπο στον τομέα της τηλεόρασης με το οποίο διαφωνούσα κάθετα - δε μου πέρασε ποτέ από το μυαλό να παρέμβω - ούτε κάτι τέτοιο θα ήταν δυνατόν.

Με ένα μικρό ξεκίνημα το 2002, χωρίς πολλές τυμπανοκρουσίες, τα βραβεία μεγάλωσαν, απέκτησαν ένα ιδιαίτερο, μοναδικό αγαλματίδιο σχεδιασμένο από την εικαστικό Vassiliki -άλλη μια πρωτοτυπία και δείγμα της ποιότητας των βραβείων-, έγιναν κοινωνικό και τηλεοπτικό γεγονός περικλείοντας στις κατηγορίες τους γυναίκες που ξεχώριζαν, όχι μόνο στο λαμπερό κόσμο του θεάματος, των media του αθλητισμού και της πολιτικής, αλλά κυρίως όλες εκείνες που κινούνται συχνά αθόρυβα στο παρασκήνιο κάνοντας τον κόσμο μας καλύτερο.

Γυναίκες που ξενυχτούν ανακαλύπτοντας νέες θεραπείες, που αγωνιούν πάνω από τα προσκεφάλια παιδιών με καρκίνο, που έχουν αφιερώσει τη ζωή τους στη φροντίδα των ορφανών... Σε αυτές τις γυναίκες ήταν ουσιαστικά αφιερωμένη η βραδιά, στρέφοντας τον προβολέα στην ουσία, στην προσφορά, στο κοινωνικό έργο, θέλοντας να τα διευκολύνει, να τα αναδείξει.

Για όλους όσοι εργάζονταν για τα βραβεία, και κυρίως για εμένα, δεν υπήρχε αμφιβολία για το πού βρισκόταν η "καρδιά" της εκδήλωσης και ποιος ήταν ο απώτερος στόχος της.

 

 

17161022 10210345887942637 1438564429 n

 

H αείμνηστη Λέλα Καλογιάννη τιμήθηκε στα βραβεία ''Γυναίκες της Χρονιάς" για τον ακάματο αγώνα της κατά του καρκίνου.

 

17198567 10210345887902636 497065271 n

 

 

17198905 10210345887982638 77908550 n

 

Η Ελένη Κιούμπιτ, πρόεδρος της επιτροπής για την επανένωση των γλυπτών του Παρθενώνα.

 

17160709 10210345888142642 2047341898 n

 

Η Ευαγγελία Κοκκινάκη, πρόεδρος της "Αναγέννησης", του συλλόγου που έχουν ιδρύσει οι γονείς και οι φίλοι αυτιστικών ατόμων, με την κόρη της Ειρήνη.

 

high7 517

Η Άννα Συνοδινού είχε τιμηθεί με το ειδικό βραβείο "Αρίστη".

 

 Χωρίς τίτλο

 

Όπως και η Αντιγόνη Βαλάκου...

 

nana

 

... και η Νάνα Μούσχουρη.

 

Ίσως και για αυτό το λόγο, τα βραβεία τιμούσαν επί μία δεκαετία με την παρουσία τους σημαντικές προσωπικότητες από όλους τους χώρους, επιστήμονες και καλλιτέχνες, πολιτικοί και ξεχωριστοί Έλληνες του εξωτερικού. Όλοι ήταν εκεί, κάθε χρόνο.

Ξεκινούσαμε να προετοιμάζουμε τα βραβεία από το φθινόπωρο, για να μην πω από την επόμενη της προηγούμενης εκδήλωσης την άνοιξη με ατέλειωτες συσκέψεις, έρευνα και αναζητήσεις.

Τα βραβεία ήταν σοβαρά, και όχι σοβαροφανή: Από τη σκηνή τους επίσης πέρασαν μεγάλες στιγμές της pop κουλτούρας, όπως η εμφάνιση του Τάκη Ζαχαράτου ως Μαρινέλλα, μπροστά στην ίδια την τραγουδίστρια, πολύ πριν οι δυο τους αποφασίσουν να συνεργαστούν στο "Παλλάς" επαναλαμβάνοντας το κλασσικό αυτό στιγμιότυπο.

Αξίζει να θυμηθούμε μερικές από αυτές τις απονομές που έγραψαν ιστορία, από βραδιές που δεν μπορούν να επαναληφθούν σε μια χώρα που δεν πρόκειται ποτέ ξανά να είναι η ίδια με τότε...

 

Έλενα

 

 

Δείτε στα παρακάτω link

 

Τα βραβεία του 2008

Tα βραβεία του 2009

Τα βραβεία του 2010

 

 

 

Media

Ciao Franca....