Άλλοι καιροί, άλλα ήθη..

                                                                               barkaram

 

«Κι έτσι, ξαφνικά, η καθιερωμένη βαρετή κυβερνητική ορκωμοσία άλλαξε πορεία! Αυτή η ορκωμοσία, που είχε τα χαρακτηριστικά μιας πρώτης ριζοσπαστικής αλλαγής, περιείχε πολιτικό όρκο. (Μεταξύ μας, το βρίσκω εντιμότερο – πλέον δεν μπορείς να υποχρεώσεις έναν δηλωμένο άθεο να κάνει δημόσια χριστιανικό σταυρό μεταξύ πολλών άλλων άγνωστων φυσιογνωμιών!).

 

jiicgbii

 

Αποκορύφωμα, το ενδυματολογικό ανομοιόμορφο του θέματος, το οποίο οι περισσότεροι σνομπάρουν, αλλά εκεί βρίσκεται και το κρυμμένο μυστικό αυτής της μεγάλης κυβερνητικής χαρούμενης παρέας... Άλλος με κουστούμι και γραβάτα, άλλος με τζιν, ανοιχτό πουκάμισο και μπουφανάκι (!), ανοιχτοί γιακάδες που ανέμιζαν στο δροσερό αεράκι του Ιανουαρίου, αλλά και πρωτοτυπίες, όπως ο ένας γιακάς του πρωθυπουργού, που ήταν, κατά την προσέλευσή του, βγαλμένος και ανασηκωμένος από το σακάκι του! Δύο μουσάτοι, μοντέρνοι τύποι επικοινωνίας από πίσω (του στιλ «κάνω p.r. σε κλαμπ») με τζιν, μπλέιζερ και ανοιχτά πουκάμισα. Είδαμε έως και ευτραφή υπουργό (μαυροφορεμένο ως Κρητικό) της κυβέρνησης να πετάει την τσίχλα του στο παρτέρι των ανακτόρων του Μαξίμου μπροστά στις κάμερες, λίγο πριν ανέβει τα σκαλάκια (δείτε το video).

 

 

hdfedcdc

 

Ο πιο cool όλων (τύπου, εξώφυλλο παλιού «Status» με θεματολογία «Άντρες Που Λατρεύουμε») Βαρουφάκης, υπουργός Οικονομικών, προσήλθε χαλαρός με γκρι πουκάμισο εκτός παντελονιού, χέρια στις τσέπες και ανοιχτό σακάκι. ΟΚ, ό,τι ήθελε ο καθένας και όπως τον βόλευε – σε ελεύθερη μετάφραση, αν σκεφτούμε τι διαφορετικό είχε ο καθένας στο μυαλό του, «άλλος για Χίο τράβηξε κι άλλος για Μυτιλήνη...», όπως λέει και το παλιό άσμα.

 

gebgjcfh

 

Η κυρία Κωνσταντοπούλου έκλεψε τα βλέμματα με το 70s φούξια παντελόνι (στα φώτα της κάμερας) καμπάνα Boney M, διπλόσολη, μαύρη γόβα και η έκπληξη –που ΟΛΟΙ θέλαμε για να χαμογελάσει το χειλάκι μας– λαχανί, μάλλινο ημίπαλτο με καμπάνα -τύπου- μανίκια. Από κάτω, μαύρο, ευτυχώς, σακάκι. Θα μου πείτε, αυτό είχε η γυναίκα, αυτό της άρεσε, αυτό έβαλε! Ωστόσο, η εμφάνισή της μέσα στην αίθουσα ήταν καλύτερη. Από πότε κρίνουμε τους πολιτικούς από τις ενδυματολογικές τους αναφορές; Ανέκαθεν, αγαπητοί μου. Η στιλιστική ευπρέπεια είναι δείγμα πολιτισμού, δύναμης, στιβαρότητας, αυτοπεποίθησης και όχι κραυγαλέων μηνυμάτων, όπως οι παραπάνω εμφανίσεις.

 

i

 

Το να εμφανιστείς κάπου (όπου θα σε παρακολουθούν κάμερες και το σύμπαν) με το ΔΙΚΟ σου free style τρόπο, χωρίς γραβάτα, κουστούμι, σακάκι και πρωτόκολλο, εκεί που ξέρεις πως, τουλάχιστον τον τελευταίο αιώνα, στις πολιτικές ορκωμοσίες της χώρας ΑΠΑΝΤΕΣ εμφανίζονται όπως στον υπόλοιπο πολιτισμένο κόσμο, δηλώνει κάτι άλλο:

1) Είσαι περήφανος –ή και πολύ μπροστά–, κατά το λαϊκότερον, που δηλώνεις αναρχική φύση, ενώ όλοι οι προηγούμενοι, πριν και αλλού, ήταν και είναι απλά κορόιδα μπροστά σου! Εσύ είσαι η αυθεντία, που κατέφθασε με τσίχλα, τζιν ξεβαμμένο ανοιχτό πουκαμισάκι, να φαίνεται το ελαφρώς δασύτριχό σου στέρνο, και, βέβαια, χωρίς γραβάτα, γιατί είσαι ΤΙΤΑΝΟΜΕΓΙΣΤΟΣ και δε φοράς γραβάτα, διότι δηλώνει πως...

2) Του καραελληναρά ο τράχηλος, ζυγό, γραβάτα και εθιμοτυπικά δεν υπομένει... Άντε και στη Βουλή να μπαίνουμε με τα seethrough, με τα ιδρωμένα πουκαμισάκια το καλοκαίρι, τα havaianas σαγιοναράκια, και, μια χαρά, προς τέλη Ιουνίου, βερμουδίτσα και μπαντάνα στο κεφάλι.

 

dbgdggbh

 

Το μέλλον του κόσμου –ταπεινά, νομίζω– πως εξαρτάται από την υγιή σχέση ελευθερίας, μεν, υπευθυνότητας και ορίων, δε, όπου πρώτοι εμείς πρέπει να μένουμε πιστοί! Η ελευθερία ή η ελευθεριότητα που δεν εκφράζονται με μέτρο και όριο οδηγούν σε μια νέα δικτατορία τού «έτσι είναι γιατί έτσι μου γουστάρει» η δικτατορία της χαλαρότητας και της ελευθεριότητας. Αυτά τα μικρά, όπως τα παραπάνω, που για μένα δεν είναι μικρά, γιατί εκφράζουν τα βαθύτερα και μεγαλύτερα, νομίζω πως καταδεικνύουν πως πρέπει να μπαίνουν όρια στις κοινωνίες.

 

fejabgef

 

Στο Πολιτικό Μέγαρο πρέπει να υπάρχει dress code. Και στο σχολείο θα έπρεπε να υπάρχουν βολικές στολές μοντέρνες, ομοιόμορφες φόρμες, κουστούμια ή σακάκια, τζιν παντελόνια, ανάλογα για τα κορίτσια), όπως στα περισσότερα μέρη της Ευρώπης και του κόσμου στα ΣΟΒΑΡΑ σχολεία. Αλλιώς, περάστε και δείτε τα πιτσιρίκια όταν σχολάνε, με τις κοιλιές έξω, τα σορτς στα κοριτσάκια με τα αβυσσαλέα ντεκολτέ, που προκαλούν πειράγματα και άλλα πολλά. Επειδή μεγάλωσα και μεγαλώνω τρία παιδιά, ξέρω πολύ καλά τι περιγράφω και πόσο ανακουφιστικό είναι για τα παιδιά στο τέλος να μην αγωνιούν για το πώς φαίνονται: πλουσιόπαιδα, φτωχά, σέξι, αρκετά σέξι ή καθόλου, για να μην υποστούν τα διάφορα πειράγματα, και να γλιτώνουν το ξέφρενο shopping και το ερώτημα τι θα φορέσουν αύριο..

Όρια υπάρχουν παντού, και για ένα πράγμα στη ζωή μου που μετάνιωσα σκληρά είναι πως ΔΕΝ έβαλα αυστηρότερα όρια, στα παιδιά μου, στη δουλειά και αλλού. Τα όρια και κάποια εθιμοτυπικά που πρέπει να διασώζονται στα χρόνια (μέσα στα πλαίσια σεβασμού και ελευθερίας) είναι το καταφύγιο για ισορροπία, εναρμονισμό και δημοκρατία από την εποχή του μέγα Περικλή. Οι αλλαγές δε σημαίνει πως γκρεμίζουμε το σύμπαν και, αντί να εναρμονιστούμε με την παγκοσμιοποίηση, τραβάμε την άχαρη, αλλά βολική γραμμή της υπεραπλοποίησης...

Παρακάτω, δείτε προσεκτικά και συγκρίνετε, όχι με γνώμονα πολιτικό –αλίμονο–, απλά δείτε πως όσο πιο παλιά πάτε θα βρείτε μια άλλη Ελλάδα. Οι εντυπώσεις δικές σας...» E.M.

 

 

 

Διαβάστε όλο το άρθρο εδώ