Δείτε τι συμβαίνει στον εγκέφαλό μας όταν παίρνουμε ένα ρίσκο

Αυτή η ανακάλυψη θα μπορούσε να οδηγήσει σε θεραπείες για ψυχολογικές και ψυχιατρικές διαταραχές που περιλαμβάνουν εσφαλμένη αξιολόγηση του κινδύνου, όπως ο εθισμός στα τυχερά παιχνίδια και οι διαταραχές άγχους.


«Ξέρουμε από μελέτες απεικόνισης του ανθρώπινου εγκεφάλου ότι ορισμένα μέρη του εγκεφάλου είναι περισσότερο ή λιγότερο δραστήρια στους ανθρώπους που αναζητούν το ρίσκο, αλλά δεν έχουμε πληροφορίες για τα εμπλεκόμενα νευρωνικά δίκτυα», λέει ο Ilya Monosov, επίκουρος καθηγητής νευροεπιστήμης στο Πανεπιστήμιο Ουάσινγκτον του Σεντ Λούις. «Εντοπίσαμε έναν πληθυσμό νευρώνων που κωδικοποιούν τιμές, οι οποίοι καταστέλλονται ειδικά όταν τα ζώα κάνουν μια επιλογή που έχει ρίσκο.»

 

large_cdNJSfDq6NsiV_UGPcHpKlpLpEqalaKc6u2FEYl1j78.jpg


Οι νευρώνες που κωδικοποιούν τιμές είναι κύτταρα, των οποίων η δραστηριότητα υποδεικνύει την τιμή ενός ερεθίσματος – στη συγκεκριμένη μελέτη, όσο περισσότερο χυμό προσφέραμε σε έναν πίθηκο, τόσο μεγαλύτερη ήταν η ανταπόκριση των νευρώνων. Ωστόσο λίγο μετά αφότου ο πίθηκος έκανε τη ριψοκίνδυνη επιλογή, οι νευρώνες αυτοί καταστέλλονταν.


Στην καθημερινότητά τους, οι άνθρωποι αναγκάζονται συχνά να επιλέγουν ανάμεσα σε μια ασφαλή επιλογή και σε μια καλύτερη, αλλά πιο ριψοκίνδυνη επιλογή. Για παράδειγμα, θα μείνετε σε μια ασφαλή δουλειά ή θα παραιτηθείτε για να ξεκινήσετε τη δική σας επιχείρηση; Θα κρατήσετε τα 5€ στην τσέπη σας ή θα τα χρησιμοποιήσετε για να αγοράσετε ένα λαχείο;

 

Depositphotos_3390028_m12-1500x854.jpg


Όταν το σύστημα αξιολόγησης του κινδύνου δεν λειτουργεί φυσιολογικά, οι επιπτώσεις στη ζωή των ανθρώπων μπορεί να είναι σοβαρές. Οι δυσπροσαρμοστικές ριψοκίνδυνες συμπεριφορές αποτελούν χαρακτηριστικό εθισμού σε τυχερά παιχνίδια, διπολικής διαταραχής και διαταραχής ελλειμματικής προσοχής και υπερκινητικότητας. Από την άλλη, οι αγχώδεις άνθρωποι τείνουν συστηματικά να είναι πιο προσεκτικοί.

 

risk.jpg


Για να μελετήσουν τα νευρωνικά δίκτυα της ανάληψης κινδύνων, οι ερευνητές έδωσαν σε πιθήκους ρέζους, των οποίων ο εγκέφαλος έχει πολύ παρόμοια δομή με τον ανθρώπινο εγκέφαλο – να επιλέξουν ανάμεσα σε μια μικρή ποσότητα χυμού ή σε μια πιθανότητα 50-50 να πάρουν είτε τη διπλάσια ποσότητα χυμού είτε τίποτα απολύτως. Τελικά, η ποσότητα του χυμού που θα λάμβαναν σε κάθε περίπτωση θα ήταν η ίδια, αλλά η μία επιλογή ήταν ασφαλής και η άλλη ήταν ριψοκίνδυνη.
Όπως αποδείχθηκε, στους πιθήκους ρέζους αρέσει η ζωή στα όρια. Οι πίθηκοι επέλεξαν τη ριψοκίνδυνη εναλλακτική συχνότερα από την ασφαλή. Επιπλέον, μια ομάδα νευρώνων που κωδικοποιούν τιμές σε ένα σημείο του εγκεφάλου που ονομάζεται κοιλιακή ωχρά σφαίρα καταστέλλονταν επιλεκτικά όταν οι πίθηκοι επέλεγαν μια ριψοκίνδυνη εναλλακτική έναντι μιας ασφαλούς.

 

sky_diving5.jpg


Η κοιλιακή ωχρά σφαίρα παίζει σημαντικό ρόλο στον έλεγχο των επιπέδων της ντοπαμίνης, ενός μορίου που μεταδίδει σήματα ανάμεσα στους νευρώνες και μας κάνει να αισθανόμαστε καλά.

 

risk-640x426.jpg


«Η κοιλιακή ωχρά σφαίρα αναστέλλει τους νευρώνες της ντοπαμίνης, και η καταστολή αυτής της περιοχής στη διάρκεια μιας ριψοκίνδυνης συμπεριφοράς μπορεί να αυξήσει την απελευθέρωση ντοπαμίνης», λέει ο Monosov.

 

 

Πηγή: www.weforum.org

 

Στέλλα Χαμακιώτη