Ρίκα Διαλυνά: "Εγώ δε ζήτησα τίποτα, κι όμως ο Θεός μου τα έδωσε όλα!"

 

 MG 9480

 

Ήταν το ασχημόπαπο που έγινε κύκνος. Το «μαυροτσούκαλο» της αστικής οικογένειας από το Ηράκλειο Κρήτης με πατέρα σταφιδέμπορο, έχοντας «σύμμαχο» την ασπιρίνη και προφασιζόμενη φρικτούς πονοκεφάλους εξασφάλισε με σκανδαλιά την απόδρασή της στην Αθήνα. Φιλοξενούμενη στον δικηγόρο θείο της, του αποκάλυψε την παιδική της «αταξία» και του εκμυστηρεύτηκε το μεγαλύτερο μυστικό της: την επιθυμία της να σπουδάσει στην Καλών Τεχνών και στη δραματική σχολή. Η ειλικρίνειά της βρήκε ανταπόκριση και η Ρίκα (από το Ειρήνη, αλλά και από το «Αμέρικα» που επαναλάμβανε συνεχώς, λόγω λατρείας για τη μακρινή χώρα, και έκανε τη μητέρα της να τη φωνάζει έτσι), πέτυχε την εισαγωγή της στο Βασιλικό Θέατρο Αθηνών, με δασκάλους τον Μόραλη και τον Μινωτή στις τέχνες και στην υποκριτική αντίστοιχα. Σε μια καλλιτεχνική εσπερίδα από σύμπτωση έκανε άλλο ένα όνειρό της πραγματικότητα. Συνάντησε τον Μενέλαο Λουντέμη και φιλοτέχνησε το εξώφυλλο της ποιητικής του συλλογής –με ένα αγκαθωτό συρματόπλεγμα κι ένα χέρι μ’ ένα κόκκινο τριαντάφυλλο–, για το οποίο της προτάθηκε η αμοιβή των 500 δραχμών, που όμως δε δέχτηκε. Δηλώνοντας –πάντα με συστολή– ότι «Η τέχνη δεν αμείβεται». Ως αντάλλαγμα ζήτησε να γραφτεί το όνομά της ως «καλλιτέχνις σχεδιασμού του εξωφύλλου». Κίνηση που την εποχή εκείνη τη χαρακτηρίζει αριστερή και της δημιουργεί τεράστιο πρόβλημα στην απόκτηση του εισιτηρίου για τον παγκόσμιο διαγωνισμό ομορφιάς Miss Universe, στο Λονγκ Άιλαντ. Το γεγονός ξεσηκώνει τον διεθνή Τύπο, η υπόθεση φτάνει στο Κογκρέσο και, τελικά, ο υπουργός Εξωτερικών αναγκάζεται να δώσει την άδειά του για να ταξιδέψει στις ΗΠΑ. Προηγουμένως, μια φωτογραφία της είχε σταλεί από οικογενειακό φίλο στο διαγωνισμό Σταρ Ελλάς, που την ανακήρυξε βασίλισσα της ομορφιάς. Δύο γάμοι –ο πρώτος από έρωτα με τον Νίκο Παπαδάκο, που της χάρισε μια κόρη, την Ντέμη– και ο δεύτερος αιφνίδιος και δυνατός, της χάρισαν απίστευτη ευτυχία.

 

20352619 landscape.limghandler

 

 

Οι φωτογράφοι, το Χόλιγουντ, η Τσινετσιτά, η Ρώμη, το Λονδίνο, οι Κάννες, το οριεντάλ στο τραπέζι της ταινίας «Διπλοπενιές», αλλά και τα εκρηκτικά στιγμιότυπα ζήλιας που έζησε φαντάζουν σαν ένα κλάσμα δευτερολέπτου στη μαγική ζωή της. Συνεργασία με τον Φεντερίκο Φελίνι, μια άρνηση για ραντεβού με τον Μάρλον Μπράντο, 12 ταινίες στο εξωτερικό με τεράστια επιτυχία, θεατρικές εμφανίσεις, συνεργασίες με Χατζηχρήστο, Κωνσταντάρα, Παπαγιαννόπουλο, Σκαλενάκη, Μινωτή, Παξινού, Βουγιουκλάκη, Παπαμιχαήλ, Δαλιανίδη, φωτογραφίες με τον Χατζιδάκι, μια ανεκπλήρωτη συνάντηση με τον Φίνο... Η Ρίκα Διαλυνά έζησε πολλά. Σήμερα, μιλά για απώλειες, πόνο, αλλά και για την τρελή αγάπη που έζησε με τον άντρα της ζωής της, τον Νίκο Χρυσικόπουλο.

Τελικά, τι έχει σημασία στη ζωή;


Να ζήσουμε, αλλά το θέμα είναι να ζήσουμε καλά και όρθιοι, με το μυαλό και την καρδιά γεμάτη. Με βλέπεις τώρα με ασπρόμαυρη μπλούζα, είναι η 
πρώτη μέρα μετά από οκτώ μήνες που έχασα το σύζυγό μου που βάζω άλλο χρώμα, εκτός από το μαύρο. Δεν πιστεύω στο μαύρο ως ένδειξη πένθους, αλλά δεν μπορούσα να φορέσω κανένα άλλο χρώμα, ούτε καν μέσα στο σπίτι μου! Έχει μαυρίσει η καρδιά και η ψυχή μου. Γι’ αυτό και σήμερα έβαλα ασπρόμαυρα και είσαι ο πρώτος που με βλέπεις έτσι. Σκέφτομαι μήπως αλλάξει η διάθεσή μου.


Βιώνετε κατάθλιψη;


Κατάθλιψη έχω περάσει δύο φορές. Μπορεί να μην ήταν τόσο βαριά, αλλά ήταν τρομερό. Σήμερα νιώθω αφόρητο πόνο για τη μεγάλη απώλεια. Καταρχάς, με τον άντρα μου είχαμε φοβερό δεσμό. Εγώ, που υπήρξα πάρα πολύ δύσκολη στη ζωή μου και δεν μπορούσα να κάνω εύκολα δεσμό, βρήκα στον Νίκο όλα όσα ζητούσα. Έναν άντρα που διέθετε τακτ, σεβασμό και εκτίμηση.  Δεν ερωτευτήκαμε ο ένας τον άλλο.

 

 

 MG 9523

 


Πώς γνωριστήκατε;


Η γνωριμία μας ήταν περίεργη, καρμική. Κάποιοι ισχυρίζονται ότι για να σε προσέξει κάποιος πρέπει να είσαι όμορφη. Αηδίες. Όταν είναι να γίνει 
κάτι και να σε εκτιμήσει κάποιος, μπορείς να είσαι όπως είσαι. Η αγάπη θα έρθει. Την περίοδο που γνωρίστηκα με τον άντρα μου βρισκόμουν στον 
Ευαγγελισμό για εξετάσεις. Πριν από δεκαπέντε μέρες είχαμε γνωριστεί στο «Πόρτο Ύδρα», από έναν κύριο που έμενε στο διπλανό σπίτι από το δικό μου, και μου είχε δώσει την κάρτα του. Μέσα, λοιπόν, στην απομόνωσή μου σκέφτηκα, τι να κάνει άραγε, και του τηλεφώνησα. Έτσι ξεκίνησε η ιστορία μ’ αυτό τον υπέροχο άνθρωπο, που διέθετε όλα όσα ονειρευόμουν σ’ έναν άντρα. Χωρίς να γνωρίζει καν ότι είμαι ηθοποιός, διότι έμενε στην Αγγλία. Αν και είχε κάνει τέσσερις γάμους στο παρελθόν, με οδήγησε στην εκκλησία σ’ ένα γάμο κεκλεισμένων των θυρών. Μέσα από το γάμο αυτό αποκτήσαμε εκτίμηση και σεβασμό ο ένας για τον άλλο. Έβλεπα ό,τι θα ήθελε μια γυναίκα από κάποιον που θέλει πραγματικά και όχι από έναν εραστή που θα της δώσει φωτιά και μετά από 12 μήνες θα τελειώσει. Όπως όλοι οι μεγάλοι έρωτες, που καταλήγουν σε θλίψη και μονοτονία. Έχεις δει ποτέ κανένα μεγάλο έρωτα να κρατήσει μέχρι το τέλος;

 

476f82629a2af485e66b0a521f724540.jpg.pagespeed.ce.qwD4dDaYwG

 

Πριν «φύγει», ακόμα μου έλεγε: «Κανείς δεν μπορεί να φανταστεί πως είμαστε τόσα χρόνια μαζί, διατηρώντας το ίδιο ενδιαφέρον, να μιλάμε για χίλια πράγματα και να μη βαριέται ο ένας τον άλλο». Είχα διαπιστώσει από την αρχή ότι με τον άνθρωπο αυτό θα μπορούσα να ζήσω. Και ζήσαμε μαζί 36 χρόνια. Καμιά φορά μου λένε: «Ήταν μεγάλος». Όταν τον γνώρισα ήταν 63 χρόνων και νόμιζα πως ήταν 40, έμοιαζε με παιδί, ήταν ατρόμητος, ευλύγιστος, ραλίστας, είχε κάνει πολύ γυμναστική και τζούντο κι έτσι η νεανικότητά του κράτησε ως το τέλος. Είχε τρομακτικές ατάκες και στην παρέα πολλοί του έλεγαν «Εσύ έπρεπε να γίνεις ηθοποιός» – ήταν εφοπλιστής. Ακόμα και πριν από λίγους μήνες, που δεν είμαι πλέον κοπελίτσα, μου έλεγε: «Ρίκα μου, τι όμορφη που είσαι!». «Νίκο μου», του απαντούσα, «δεν είμαι όμορφη, ήμουν όμορφη». Κι εκείνος επέμενε: «Με τα μάτια τα δικά μου είσαι πάντα όμορφη». Λοιπόν, ποια γυναίκα δε θέλει να το ακούει αυτό; Δεν κολακεύεσαι, δεν αισθάνεσαι πως έχεις έναν άνθρωπο που σε βλέπει με τα μάτια της καρδιάς του; (κλαίει) Πώς μπορείς να τον ξεχάσεις έναν τέτοιο άνθρωπο;


Ζήσατε όμορφα μαζί.


Αισθανόμουν τέτοια σιγουριά, τέτοια αγάπη! Ούτε μπορούσα να διανοηθώ ότι θα περνούσε η ζωή μου τόσο ωραία. Ταξιδέψαμε πάρα πολύ, γυρίσαμε την Ελλάδα, την Ευρώπη με το αυτοκίνητο, την Αμερική. Ήταν μια ζωή όνειρο! Τώρα, όμως, που τελείωσε και το σκέφτομαι, λέω πως ήταν ένας αέρας, μια ζωή πέντε λεπτών. Θέλω να πω στις νέες κοπέλες που ζητάνε πολλά, ότι δεν πρέπει να ζητάνε τίποτα. Εγώ δεν ζήτησα τίποτα, κι όμως ο Θεός μου τα έδωσε όλα! Όλος ο πλούτος της γης ήταν για μένα ο άνθρωπος αυτός. Η ψυχή, η καρδιά του, τα πάντα. Έδωσε νόημα στη ζωή μου, αγάπησε την κόρη μου σαν δικό του παιδί. Και η κόρη μου –όταν ήμουν μικρή είχα ξανακάνει ένα γάμο και είχε πεθάνει ο πατέρας της πολύ νέος, από καρκίνο– τον αγάπησε και τον έλεγε «μπαμπά». Ήταν ένας άνθρωπος που μπορούσε να κάνει παρέα με βασιλείς, γιατί είχε πολύ υψηλές επαφές, αλλά όταν πηγαίναμε στο «Πόρτο Ύδρα» έπαιρνε την οικογένεια του κηπουρού και βγαίναμε έξω για φαγητό.

 


Τον ρωτήσατε ποτέ τι τον γοήτευσε σε σας;


Όταν μου είπε ότι με αγαπάει, τον ρώτησα: «Μα, καλά, πώς με αγαπάς αφού δεν έχουμε ερωτευτεί».  Και μου απάντησε: «Τον έρωτα να τον φοβάσαι, έχω παντρευτεί τέσσερις φορές από έρωτα και δεν κράτησε κανένας γάμος. Ό,τι αισθάνομαι για σένα είναι επειδή σε θαυμάζω και σ’ έχω εκτιμήσει. Μπορεί να μην το ξέρεις και να μην το έχεις καταλάβει, αλλά θα σ’ αγαπώ για πάντα». Ποτέ δε ζηλέψαμε ο ένας τον άλλο και ποτέ δε σκέφτηκα να κοιτάξω κανέναν άλλο άντρα, όπως είμαι σίγουρη ότι το ίδιο έκανε κι εκείνος για άλλες γυναίκες.


Σας έκανε δώρα;


Δεν ήθελα, και όσες φορές μου έφερνε, ιδίως κοσμήματα, τον μάλωνα. Δεν ήμουν από τις γυναίκες που πόνταραν στα χρήματα και ίσως γι’ αυτό μου ήρθαν όλα τόσο όμορφα.

 

 MG 9507

 


Τον Νίκο τον αγαπήσατε, αλλά στη συνέχεια τον ερωτευτήκατε;


Η αγάπη μας μεγάλωσε. Δεν ξέρω αν έγινε έρωτας, αλλά ξεκίνησε από αγάπη και τελείωσε με αγάπη. Όταν αρρώστησε, ήμουν από πάνω του ένα χρόνο, δεν έφυγα από δίπλα του ούτε λεπτό, κοιμόμασταν μέχρι την τελευταία στιγμή στο ίδιο κρεβάτι και τη νύχτα του κρατούσα το χέρι.  Όταν ήξερα ότι οι μέρες του λιγόστευαν, δεν μπορούσα να φύγω από πάνω του ούτε για μισό δευτερόλεπτο. Αυτό δεν είναι αγάπη; Έφυγε ευτυχισμένος. Και ξέρεις ένα περίεργο πράγμα; Βιώνω γεγονότα που μου αποδεικνύουν ότι είναι δίπλα μου. Δε θα ήθελα να επεκταθώ πάνω στο θέμα αυτό, αλλά ο Νίκος είναι δίπλα μου, μέσα στο σπίτι μας. Όχι νοητά, αλλά μέσα από γεγονότα που συμβαίνουν.


Έχετε φίλους;


Το άκουγα και δεν το πίστευα, αλλά στην ανάγκη φεύγουν οι φίλοι σου και μένεις μόνος. Και τότε έρχονται κάποιοι άλλοι, που δεν τους ήξερες, και 
συμπληρώνουν το κενό αυτών που σ’ έχουν αφήσει.

Πώς ήταν το πρώτο βράδυ που μείνατε μόνη στο σπίτι;


Το πρώτο βράδυ η κόρη μου έπρεπε να φύγει για την Κρήτη και νόμιζε πως η κοπέλα που έχουμε στο σπίτι θα ερχόταν να μείνει μαζί μου. Εκείνη δεν ήρθε, κι όταν άνοιξα το σπίτι και μπήκα μέσα σκέφτηκα να το βάλω στα πόδια. Τότε είπα μέσα μου: «Ρίκα, αυτό είναι το πιο κρίσιμο σημείο της 
ζωής σου. Αν δεν μπεις τώρα στο σπίτι και στο κρεβάτι που μέχρι χθες βράδυ κρατούσες το χέρι του Νίκου, δε θα ξαναμπείς και δε θα θέλεις να 
περάσεις ούτε από το δρόμο. Ό,τι μου είχε συμβεί με τη μητέρα μου, που δεν πέρασα για τρία χρόνια από το σπίτι μας στη Βασιλίσσης Σοφίας. Με τι καρδιά ξάπλωσα στο ίδιο κρεβάτι που ήμουν με το σύζυγό μου μέχρι χθες, δεν έχει σημασία. Είναι όπως όταν πέσεις από το άλογο, που πρέπει να ανέβεις αμέσως επάνω και να συνεχίσεις.


Με την Κορίνα Τσοπέη έχετε σχέσεις;


Χθες ήταν σπίτι μου η αδελφή της, η Μπετίνα. Μου στάθηκε όσο δεν μπορώ να περιγράψω κι έχουμε γίνει πολύ φίλες. Όσο για την Κορίνα, είναι τόσο καλός άνθρωπος. Ανέκαθεν, από τότε που κάναμε παρέα στην Αμερική, ήμασταν δεμένες. Το περίεργο είναι πως είμαι πιο πολύ δεμένη με τις 
εστεμμένες παρά με τους ηθοποιούς.


Ας μιλήσουμε για τους ρόλους σας στον κινηματογράφο.


Καθότι νέα, λίγο νόστιμη κι επειδή μου άρεσε να ντύνομαι όμορφα, με χρησιμοποιούσαν για τους ρόλους της ωραίας και μοιραίας. Εγώ ήξερα πως 
δεν ήμουν για τέτοιους ρόλους, αλλά προσπαθούσα ό,τι μου έδιναν να το ερμηνεύσω όσο το δυνατόν πιο πειστικά. Και, βέβαια, στους ρόλους μου 
πάντα με εγκατέλειπαν οι άντρες, γιατί ήμουν μοιραία, για να τρέξουν στις φτωχές κοπελίτσες ενζενί. Αυτό το είχα μαράζι και καημό και έλεγα: 
«Μα, σε μια ταινία να μη στεριώσω μ’ έναν άντρα»!

 

 

 MG 9459

 


Νομίζω πως όλα ξεκίνησαν από τα καλλιστεία.


Ναι, κάποιος οικογενειακός φίλος έστειλε μια φωτογραφία μου. Αν και αισθάνθηκα άσχημα βλέποντάς τη στην εφημερίδα, αποφάσισα πως έπρεπε να το υπερασπιστώ. Κι έτσι συνέχισα, λέγοντας ότι αν δε βγω –και το πίστευα– θα γίνω καλόγρια! Τελικά, επικράτησα στα καλλιστεία και 
κατέκτησα την πέμπτη θέση στον παγκόσμιο διαγωνισμό. Η Σοφία Βέμπο μου είχε δώσει τη στολή της –γιατί έπρεπε να πάω με ελληνική στολή– και στη συνέχεια φόρεσα μια πολύ ωραία τουαλέτα του σχεδιαστή Σκαλιντό, με τίτλο «Τα Ελληνικά Ακρογιάλια». Ήταν όλη με βολάν, με ζωγραφισμένο το κάτω πέπλο με μπλε θάλασσα.

 

 MG 9556

 

 


Σήμερα πώς είναι η ζωή σας; Ευτυχισμένη;


Την ευτυχία δεν την ψάχνω πια στα μεγάλα πράγματα. Και έμαθα να μην απογοητεύομαι, έστω κι αν το όνειρό μου παραμένει για πάντα άπιαστο.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΡΜΟΥΤΙΔΗΣ
Φωτογράφος: serifian Art house
Επιμέλεια: Χρηστος Αλεξανδρόπουλος
Μακιγιάζ-χτένισμα:
Δημήτρης Δημητρούλης (d-tales)

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΤΟ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ
«ΜΕΓΑΛΗ ΒΡΕΤΑΝΝΙΑ», ΒΑΣ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ 1,
ΠΛ. ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ, ΤΗΛ. 210 3330000,
www.grandebretagne.gr,
ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΓΕΝΙΚΗ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑ.