H Λάουρα Ντε Νίγκρις μιλά στο Hello!: Η ξαφνική απώλεια του συντρόφου της και το μυθιστορηματικό της life story

Για εμάς, τους ανθρώπους των περιοδικών, η Λάουρα είναι συνώνυμο της δημιουργικότητας και η μορφή της είναι συνυφασμένη με την άνθηση και την προβολή της ελληνικής μόδας μέσα από τα editorials μόδας που υπέγραφε στη «Γυναίκα». Σήμερα, μακριά πλέον από τα περιοδικά, δημιουργεί τα δικά της κοσμήματα και δε σταματά να ατενίζει με αισιοδοξία το μέλλον, παρότι τον περασμένο Οκτώβριο έχασε το μεγάλο έρωτα της ζωής της, τον Θανάση Καλογιάννη. Μιλά για όλα με την αθωότητα μικρού παιδιού, χωρίς δεύτερες σκέψεις, και στην περίπτωσή της είναι αυταπόδεικτο ότι μερικοί  άνθρωποι γεννήθηκαν για να ξεχωρίσουν.


Γεννήθηκες στη Βραζιλία, από Βραζιλιάνους γονείς. Πότε και γιατί ήρθες στην Ελλάδα;


Ήρθα γιατί κρύωνα στην Ελβετία. Είχα μια θεία που έμενε εδώ και ήρθα για  λίγο.

 

 

 

P4190236

 

ΜΑΚΡΥ ΜΕΤΑΞΩΤΌ ΚΑΦΤΑΝΙ «FILIPPIAS»,ELENA MAKRI MYKONOS BOUTIQUE. ΣΚΟΥΛΑΡΙΚΙΑ ΚΑΙ ΧΕΙΡΟΠΟΙΗΤΟ ΒΡΑΧΙΟΛΙ ΑΠΟ ΚΕΧΡΙΜΠΑΡΙ ΚΑΙ ΧΑΛΚΟ, DENIGRIS JEWELS.

 

 

Ήρθες για να κάνεις μόντελινγκ ή ως στυλίστρια;


Ήρθα για ν’ αποφύγω το κρύο. Είχα βγάλει και εισιτήριο επιστροφής στην Ελβετία για 15 μέρες μετά. Πραγματικά, δεν άντεχα άλλο το κρύο στη Ζυρίχη.


Τι συνέβη μέσα σ’ αυτές τις 15 μέρες;


Γνώρισα έναν Έλληνα δικηγόρο, που μάλιστα με ακολουθούσε στη Βραζιλία, στο Παρίσι, παντού! Και με έφερνε στην Ελλάδα για διακοπές. Μια μέρα τσακωθήκαμε στη Μύκονο και την ίδια μέρα συνάντησα τον Άρη Τερζόπουλο.

 

 

f2

 

 


Ερωτεύτηκες εσύ τον Άρη ή ο Άρης εσένα;


Και οι δύο! Τα πηγαίναμε καλά, δεν ήταν έρωτας. Έρωτας ήταν αυτό που είχα με τον Θανάση. Ήταν κεραυνοβόλος. Με τον Άρη ήταν μια φοβερή φιλία, μέχρι σήμερα τα πάμε πολύ καλά. Μας αρέσει πολύ η μουσική, κάνουμε πολλά πράγματα με τον ίδιο τρόπο.


Συνεργαστήκατε τυχαία;


Καθόλου. Εγώ ξεκίνησα να κάνω μόντελινγκ εκείνη την περίοδο, για να ταξιδεύω. Δεν το ήθελα, το έκανα πολύ μικρή στη Βραζιλία. Μου είχε πει τότε «Έλα να συνεργαστούμε στο περιοδικό μου», αλλά είχα αρνηθεί.


Δε σου άρεσε η «Γυναίκα»;


Όχι, δε μ’ άρεσε κανένα περιοδικό. Με ρώτησε «Μπορείς να το κάνεις καλύτερο;» και του απάντησα «Ναι». Έκανα κάποια editorials μόδας ως στυλίστρια, του άρεσαν κι αυτό ήταν.

 

 

 

LAURA DE NIGRIS CREDITS ARISTERZOPOULOS int

 

 


Αυτά τα editorials είχαν μεγάλη επιρροή και έφεραν την άνθηση του styling στην Ελλάδα. Αυτή η αίσθηση του στιλ που έχεις είναι έμφυτη ή την καλλιέργησες μέσω του μόντελινγκ;


Το μόντελινγκ δε μ’ έπεισε ποτέ, δε νομίζω πως έμαθα πολλά απ’ αυτό. Η γιαγιά μου είχε οίκο μόδας και μεγάλωσα μέσα στο ατελιέ. Έπειτα σπούδασα φωτογραφία. Βρέθηκα να κάνω styling τυχαία, επειδή κάποιοι έβλεπαν στα στούντιο όπου δούλευα πως είχα ταλέντο και μου το ανέθεταν. Έπειτα, έκανα ένα book γιατί ήθελα να ταξιδέψω ως μοντέλο. Αλλά στη Βραζιλία τον περισσότερο καιρό δούλευα ως βοηθός φωτογράφου.


Σήμερα όλοι μιλάνε για σεξουαλική παρενόχληση που δέχονται οι γυναίκες στους χώρους της μόδας και του θεάματος. Μοντέλα μίλησαν ανοιχτά για επιθέσεις που δέχτηκαν από διάσημους φωτογράφους. Σου έχει συμβεί;


Μία φορά, σ’ ένα επαγγελματικό ταξίδι για λογαριασμό ελληνικού εντύπου, ξαφνικά μπαίνει ένας συνεργάτης στο δωμάτιό μου –επικοινωνούσαν τα δωμάτιά μας με ενδιάμεση πόρτα, αλλά δεν το γνώριζα– με μια μικρή πετσετούλα στη μέση του και δυο ποτήρια σαμπάνια. Για την ακρίβεια, ήταν ο πελάτης του οποίου τα ρούχα θα φωτογραφίζαμε. Ε, έβγαλα μια κραυγή και έφυγε τρέχοντας. Σου την «πέφτουν» όταν είσαι μοντέλο. Σε κάποιες πόλεις, όπως στο Μιλάνο, οι πελάτες το είχαν δεδομένο σε ό,τι αφορά τα μοντέλα πως κάτι θα ακολουθούσε μετά το τέλος της δουλειάς. Αλλά είναι στο χέρι της γυναίκας να πει «ναι» ή «όχι». Θέλω να διευκρινίσω, όμως, πως αυτό που έτυχε σε μένα, ναι, ήταν παρενόχληση. Το φλερτ δεν είναι.

Έδωσες πολλές ευκαιρίες σε νέους ανθρώπους να χτίσουν καριέρες. Σου το αναγνωρίζουν ή βίωσες και αχαριστία εκ μέρους τους;


Μου το αναγνώρισαν όλοι και μάλιστα αυτά τα παιδιά, με όλα όσα περνάω σήμερα, είναι οι άνθρωποι που με στηρίζουν περισσότερο. Μου τηλεφωνούν, με καλούν σπίτι τους, κάνουν πάρτι για μένα. Είναι πολύ συγκινητικό. Εγώ τα έβλεπα τότε σαν μικρά αδερφάκια μου κι αυτό είναι και τώρα: οικογένεια. Δεν έχει σημασία ν’ αναφέρω ονόματα, γιατί είναι όλοι δίπλα μου. Οι στυλίστες με τους οποίους συνεργαζόμουν, οι μακιγιέρ, οι κομμωτές, τα μοντέλα.

 

 

f4

 

 


Πώς επήλθε η ρήξη με τον Άρη Τερζόπουλο και η διάλυση του γάμου σας;


Νομίζω πως δεν κάναμε τίποτα τυπικό με τον Άρη. Αλλά όταν γνώρισα τον Θανάση, ένιωσα κεραυνοβόλο έρωτα. Ήταν μια φοβερή ιστορία, γιατί με είχε δει σε μια φωτογραφία στη «Γυναίκα» και είχε πει: «Αυτή τη γυναίκα θέλω να παντρευτώ». Μετά συνάντησε τη Σιλβάνα Παπακώστα, επίσης Βραζιλιάνα, και μόλις έμαθε πως δούλευε στη «Γυναίκα» τη ρώτησε αν με γνωρίζει. Της ζήτησε να μας συστήσει, έψαχνε ευκαιρία. Δεν ήξερε πως ήμουν παντρεμένη ή, τουλάχιστον, έτσι μου είπε. Όταν τον γνώρισα, έπαθα πλάκα. Μετά από μόλις 15 μέρες αισθανθήκαμε πως δεν μπορούμε να ζήσουμε ο ένας χωρίς τον άλλο. Όταν είπα στον Άρη πως ερωτεύτηκα, δεν το δέχτηκε. Αλλά είναι γάτα ο Άρης, κατάλαβε πως όταν κάτι δεν πάει, δε γίνεται να το κάνεις να πάει με το ζόρι.


Θα έλεγες πως η σχέση σου με τον Άρη ήταν ελεύθερη, με κατανόηση;


Και ελεύθερη ήταν και με κατανόηση. Τον αγαπούσα και τον αγαπώ ακόμα με τον ίδιο τρόπο. Όταν χωρίζαμε, έκλαιγα, γιατί ήξερα πως πονούσε, αλλά δεν μπορούσα να ζήσω χωρίς τον Θανάση. Ήταν πολύ διαφορετικά πράγματα.


Αν ήσουν εσύ στη θέση του και σε άφηνε για μια άλλη γυναίκα;

Ως Βραζιλιάνα θα έκανα καρναβάλι, αλλά μετά θα σκεφτόμουν αυτό που σκέφτηκε κι ο Άρης.

 

 

 

 

de nigris thanasis

 


Με τη διαφορά ηλικίας που είχες με τον Θανάση είχες πρόβλημα ποτέ;


Αν σου πω πως ο Θανάσης έμοιαζε 20 χρόνια μεγαλύτερός μου θα με πιστέψεις; Ήταν πολύ σοβαρός, συντηρητικός θα έλεγα. Ένιωθα μικρότερή του. Τον έκανα μάλιστα φωτογράφο, γιατί ήταν αυτό με το οποίο ήθελε ν’ ασχοληθεί μετά τον αθλητισμό και απλά τον βοήθησα.


Εκτός από τις καλές κουβέντες που άκουγες στη «Γυναίκα», υπήρχαν κι αυτοί που σου χρέωναν πως έκανες όλα όσα έκανες επειδή ήσουν το «κορίτσι του αφεντικού»;


Δεν υπήρχε περίπτωση να ειπωθεί κάτι τέτοιο, καθώς ό,τι έκανα ήταν άκρως επαναστατικό για την εποχή του και άκουγα μόνο μπράβο για τη δουλειά μου.


Θα ήθελες να τα ξαναζήσεις όλα όπως έγιναν;

Όχι, μερικά θα ήθελα να τα αλλάξω, αλλά επειδή θα ανοίξει μεγάλη κουβέντα, ας αρκεστούμε στο ότι κάποια πράγματα θα τα άλλαζα.

 

 

 

P4190435

 

ΜΑΚΡΥ ΜΕΤΑΞΩΤΌ ΚΑΦΤΆΝΙ «FILIPPIAS», ELENA MAKRI MYKONOS BOUTIQUE. ΧΕΙΡΟΠΟΙΗΤΟ ΚΟΛΙΕ ΜΕ ΘΙΒΕΤΙΑΝΟ ΚΕΧΡΙΜΠΑΡΙ, DENIGRIS JEWELS.

 

 


Στην Ελλάδα θα ερχόσουν;


Ναι, τη λατρεύω την Ελλάδα. Δε θέλω να φύγω. Μακάρι να μπορούσα να μείνω.


Τον Άρη θα τον παντρευόσουν;


Θα έμενα μαζί του άνετα και τώρα, αλλά δε νομίζω πως θα έμενε εκείνος μαζί μου. Την έχει καταβρεί μόνος, του αρέσει η μοναξιά.

 

 

P4190069

 

ΜΕΤΑΞΩΤΟ ΚΙΜΟΝΟ «DIONI»,ELENA MAKRI MYKONOS BOUTIQUE. ΧΕΙΡΟΠΟΙΗΤΑ ΚΟΣΜΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΑΣΗΜΙ, ΤΙΡΚΟΥΑΖ
ΚΑΙ ΦΙΛΝΤΙΣΙ, DENIGRIS JEWELS.

 


Άλλη δουλειά θα έκανες;


Όταν ήμουν μοντέλο και δούλευα στο Παρίσι, έβγαινα με τον σκηνοθέτη Μίλος Φόρμαν και ήθελε να πάω στην Αμερική μαζί του. Θα γύριζε το «Αμαντέους» τότε και, επειδή σεβόταν τη γνώμη μου, ήθελε να πάω μαζί του. Αλλά δεν πήγα, γιατί ήμουν ήδη ερωτευμένη με τον Έλληνα δικηγόρο που ανέφερα πριν. Αυτό είναι κάτι που έπρεπε να είχα κάνει, γιατί μου άρεσε ο Μίλος, ήταν καταπληκτικός άνθρωπος και ήμασταν πολύ καλοί φίλοι. Επίσης, μ’ αρέσει το Λος Άντζελες και το σινεμά.


Με τον Μίλος Φόρμαν πώς γνωριστήκατε;


Σ’ ένα δείπνο που διοργάνωσε η ατζέντης μου για τον Ρομάν Πολάνσκι, ο οποίος θα σκηνοθετούσε το «Αμαντέους» σε θεατρική παράσταση στο Παρίσι 
και ο Μίλος είχε έρθει να τον συναντήσει, γιατί συγκέντρωνε υλικό για την ομότιτλη ταινία που ετοίμαζε.

 

Μετάνιωσες που δεν έκανες παιδιά;


Είχα μείνει έγκυος αρκετές φορές, αλλά όχι από τους συζύγους μου. Όταν ήμουν παντρεμένη με τον Άρη, ανακαλύψαμε πως αντιμετώπιζε κάποιο πρόβλημα και έπρεπε να κάνει θεραπεία, και δεν ήθελε να την κάνει. Δεν είναι πως δεν ήθελα, δεν ήταν εφικτό. Δεν ήταν επιθυμία μου, οι άντρες μου αντιμετώπιζαν πρόβλημα. Ο Άρης δεν ήθελε να κάνει θεραπεία, ο Θανάσης έκανε για το δικό του πρόβλημα, αλλά ήταν αργά και δεν πέτυχε. Αλλά δεν ήταν και κάτι που κυνηγούσα. Είχα έναν αδερφό, ο οποίος πέθανε πολύ νέος, και αυτή η στεναχώρια οδήγησε τη μητέρα μου στο θάνατο. Δεν ήθελα να μου συμβεί κάτι παρόμοιο. Εγώ ψάχνω μανούλα, δεν ήθελα να είμαι μανούλα. Αν και νομίζω πως ήμουν μάνα για όλα τα παιδιά που γνώρισα και συνεργάστηκα.


Ο αδερφός σου πέθανε πολύ νέος;


Μόλις 17 χρόνων, από δυστύχημα με μοτοσικλέτα. Αν είχα μείνει, πάντως, στη Βραζιλία σίγουρα θα είχα κάνει παιδί και μάλιστα μικρή. Δε νοείται Βραζιλιάνα να μην κάνει πολλά παιδιά. Αλλά εγώ ήμουν εδώ. Στην Ευρώπη συνηθίζεται να κάνουν αργότερα ένα ή το πολύ δύο παιδιά. Έπειτα, οι παρέες μου ήταν κυρίως γκέι. Μόνο μία φίλη είχα, τη Μάρω. Δεν έβλεπα, λοιπόν, γύρω μου ανθρώπους να κάνουν παιδιά, ώστε να γεννηθεί μέσα μου η επιθυμία να κάνω κι εγώ. Δε μου έλειψε.


Ο Θανάσης δεν ήθελε ν’ αποκτήσετε παιδί;


Ήθελε, αλλά δεν τρελαινόταν κιόλας. Κάναμε μια προσπάθεια, η οποία δεν πέτυχε και ήταν πολύ οδυνηρή εμπειρία, σαν πένθος. Ξέρω πως υπάρχουν γυναίκες που προσπαθούν ξανά και ξανά και δεν καταλαβαίνω πώς το αντέχουν.


Γιατί φύγατε με τον Θανάση στη Βραζιλία;


Για να σπουδάσει φωτογραφία. Μόνο γι’ αυτό το λόγο. Ο Θανάσης δούλεψε στον κινηματογράφο, την τηλεόραση, έκανε διαφημιστικά.


Ποια ήταν η αφορμή να γυρίσετε;


Θέλαμε να γυρίσουμε από τη μέρα που φύγαμε, αλλά δεν το κάναμε, λόγω της κρίσης που ξέσπασε. Μείναμε εκεί δέκα χρόνια, μέχρι που η κρίση άγγιξε και τη Βραζιλία και σκεφτήκαμε: «Κρίση εδώ, κρίση εκεί, πάμε τουλάχιστον στην Ελλάδα που μας αρέσει».


Εσύ τι έκανες όσο ήσασταν στη Βραζιλία;


Στην αρχή βαριόμουν. Έπειτα, πήγα να μάθω να φτιάχνω κοσμήματα από χρυσό. Κι έτσι άρχισα να κάνω μπιζού. Και αγαπήθηκαν πολύ. Μακάρι να πουλούσα εδώ όσα πουλούσα στη Βραζιλία. Έχω ακόμα πελάτες εκεί.

 

 

P4190119

 

ΜΕΤΑΞΩΤΟ ΚΑΦΤΆΝΙ «HELEN OF TROY», ELENA MAKRI MYKONOS BOUTIQUE. ΧΕΙΡΟΠΟΙΗΤΑ ΚΟΣΜΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΑΣΗΜΙ, ΚΟΧΥΛΙΑ
ΚΑΙ ΠΕΡΛΕΣ, DENIGRIS JEWELS.

 


Τι αγάπησες πολύ στους Έλληνες και τι όχι;


Μ’ αρέσει που είναι ακόμα παλαιών αρχών. Πιστεύουν στο θεό και την οικογένεια, σέβονται τους γονείς. Επίσης, είναι ειλικρινείς. Αν δεν τους αρέσει κάτι, το λένε. Στη Βραζιλία οι άνθρωποι χαμογελάνε πολύ, αλλά τις περισσότερες φορές δε σημαίνει τίποτα αυτό. Είναι ψεύτικο. Όσο για την άλλη πλευρά των Ελλήνων, δεν έχουν καλούς τρόπους, είναι χοντροκομμένοι. Είναι και λίγο πεισματάρηδες, πιστεύουν πως έχουν πάντα δίκιο. Επίσης, το «Είμαστε ωραίοι ως Έλληνες, έχουμε τον ήλιο, το καλοκαίρι και την Ακρόπολη» δεν αρκεί.


Εσένα, όμως, σε εμπιστεύτηκαν οι Έλληνες και κατάφερες ν’ αλλάξεις πράγματα.

Ε, έτσι είναι. Στην αρχή δε θέλουν, δεν τολμούν, αλλά αν τους αρέσει κάτι, αντιγράφουν αυτόν που τόλμησε.


Θα ήθελες να ξαναδουλέψεις σε περιοδικό;


Ναι, στη «Vogue». Να κάτι που θα άλλαζα στη ζωή μου. Το ότι δεν κυνήγησα να δουλέψω στην ελληνική «Vogue».


Από τη «Γυναίκα» πώς αποφάσισες να φύγεις;


Δεν το αποφάσισα, με έδιωξαν. Ο Ευάγγελος με τον Χρήστο έκαναν περικοπές και πίστευαν πως μπορούσαν και χωρίς εμένα. Με πλήγωσε, αλλά περισσότερο με ξάφνιασε.


Ο Άρης δε σε προστάτευσε;


Ο Άρης τότε δεν μπορούσε να προστατεύσει ούτε τον εαυτό του. Ήταν ευάλωτος οικονομικά.


Ο Θανάσης γιατί έφυγε τόσο αναπάντεχα από τη ζωή;


Γιατί δεν πήγε στο γιατρό όταν έπρεπε. Είχε καιρό που πνιγόταν από το υγρό στα πνευμόνια του, δεν έβηχε, πνιγόταν. Νόμιζε πως προερχόταν από το στομάχι του και είχε σταματήσει να τρώει βραδινό. Και ξαφνικά πέθανε. Δίπλα μου. Έπαθα σοκ. Το κατάλαβα αμέσως πως δε ζούσε. Και αιτία ήταν το πνευμονικό οίδημα.


Ποιες ήταν οι πρώτες σου σκέψεις μόλις κατάλαβες πως δε ζει;


Δε σκέφτηκα. Μπήκα σε νάρκη, βρέθηκα σε άλλον πλανήτη. Ήμουν νοητικά παράλυτη.


Το πρώτο τηλεφώνημα που έκανες;


Στον αδερφό του. Και στον ξάδερφό του που μένει κοντά, γιατί ο αδερφός του μένει στο Βόλο. Μετά πήρα τη Σιλβάνα, που είναι φίλη και κουμπάρα μου.

 

P4190376

 

ΜΑΚΡΥ ΜΕΤΑΞΩΤΌ ΚΑΦΤΑΝΙ «FILIPPIAS», ELENA MAKRI MYKONOS BOUTIQUE. ΧΕΙΡΟΠΟΙΗΤΟ ΚΟΛΙΕ ΜΕ ΘΙΒΕΤΙΑΝΟ ΚΕΧΡΙΜΠΑΡΙ, DENIGRIS JEWELS.

 


Πότε άρχισες να επιστρέφεις από αυτό τον άλλον πλανήτη;


Ακόμα στην επιστροφή είμαι. Πάω κι έρχομαι. Έτσι είναι το πένθος. Όσο πάει λιγοστεύουν οι μέρες που είμαι εντελώς χάλια. Αλλά είναι ακόμα πολλές. Στην αρχή νόμιζα πως θα τρελαθώ. Αλλά μετά, μιλώντας με άλλες χήρες, μου είπαν πως έτσι είναι το πένθος. Ευτυχώς που συζήτησα μ’ αυτές τις γυναίκες. Είναι κάτι διαφορετικό απ’ ό,τι έχω ζήσει στη ζωή μου. Πολύ βαρύ.

 


Η ένταση της αγάπης σας ήταν η ίδια από την αρχή μέχρι το τέλος;


Είχαμε αληθινή αγάπη. Και ήμασταν αυτοκόλλητοι. Τρεις ώρες αν μέναμε χώρια, μας κακοφαινόταν.


Δε μαλώνατε; Δε ζήλευε ο ένας τον άλλον;


Δε μαλώναμε ποτέ. Και δεν υπήρξε λόγος να ζηλέψουμε. Φυσικά, υπήρχαν στιγμές που εκνευρίζαμε ο ένας τον άλλον, όπως συμβαίνει σε κάθε σχέση. Τελευταία μ’ ενοχλούσαν κάποια πράγματα, όπως κι εκείνος ήταν ενοχλημένος, αλλά τα είπαμε όλα, με άκουσε χωρίς να με διακόψει, μετά μίλησε κι εκείνος χωρίς να τον διακόψω και συμφωνήσαμε. Ως δια μαγείας, όλα έγιναν ξανά όπως στην αρχή. Αυτό συνέβη ένα μήνα πριν πεθάνει.


Άρα, προλάβατε να τα πείτε.


Ζήσαμε ένα δεύτερο μήνα του μέλιτος. Ήταν υπέροχες μέρες. Λες και ήξερε.

 

Το πνευματικό ταξίδι στην Ινδία και η γνωριμία σου με τον γκουρού Σάι 
Μπάμπα σε βοήθησαν ν’ αντιμετωπίσεις την απώλεια;

Όχι. Με βοήθησε μια αγωγή με αντικαταθλιπτικά. Οι κουβέντες με άλλες χήρες. Και το μυαλό μου. Μ’ αρέσει να ξεκινάω νέα πράγματα. Δε βάζω, φυσικά, το θάνατο του Θανάση σ’ αυτή την κατηγορία, απλά έχω μια φυσική περιέργεια για τη ζωή από εδώ και πέρα.

Πιστεύεις πως θα μπορέσεις να ζήσεις με άλλον άντρα;


Δεν είναι θέμα να μπορέσω. Θέλω οπωσδήποτε να συμβεί. Δεν αντέχω να μείνω μόνη μου.


Ήθελες πάντα έναν άντρα δίπλα σου;


Είχα πάντα έναν άντρα δίπλα μου. Δεν έχω μείνει ούτε μία μέρα της ζωής μου χωρίς άντρα, μέχρι που πέθανε ο Θανάσης. Ποτέ. Από μικρή.


Γιατί; Από ανασφάλεια ή φόβο;


Όχι, δα! Με βλέπεις να φοβάμαι; Απλά, ερωτευόμουν.


Άρα, έχεις ερωτευτεί πολλές φορές.


Ναι, αλλά όχι όπως τον Θανάση. Είμαι σίγουρη πως δε θα μου ξανασυμβεί. Αλλά να συναντήσω έναν ωραίο τύπο, να έχει πλάκα, να του αρέσει να πίνει μπίρα κοιτάζοντας το ηλιοβασίλεμα, να είναι εναλλακτικός, να του αρέσουν οι μουσικές που αρέσουν και σε μένα, τα ταξίδια, γιατί όχι;

 

 

P4190285

 

ΜΑΚΡΥ ΜΕΤΑΞΩΤΌ ΚΑΦΤΑΝΙ «FILIPPIAS», ELENA MAKRI MYKONOS BOUTIQUE. ΧΕΙΡΟΠΟΙΗΤΟ ΚΟΛΙΕ ΜΕ ΘΙΒΕΤΙΑΝΟ ΚΕΧΡΙΜΠΑΡΙ, DENIGRIS JEWELS.

 


Άρα, ονειρεύεσαι;


Ναι, ονειρεύομαι. Αλλά δε ζω εκτός πραγματικότητας. Ζω με μια μίζερη σύνταξη και τα μπιζού. Αλλά δε θέλω και πολλά λεφτά. Πολλά λεφτά, ίσον πολλές έγνοιες. Όταν είχα πολλά χρήματα, είχα πάντα στο μυαλό μου αν ανέβηκε ή έπεσε το Χρηματιστήριο, ποια είναι η τιμή του δολαρίου κ.λπ. Είμαι πιο κουλ με τα λίγα χρήματα. Έχω χίπικο παρελθόν, θέλω την ησυχία μου.

 


Ποια είναι η φιλοσοφία των μπιζού σου;


Αυτή την περίοδο είναι διαθέσιμα στην μπουτίκ «Lina Gavra» (Ηροδότου 17, Κολωνάκι), στην μπουτίκ «The Gym Concept», στη Λευκωσία, και ψάχνω κάτι στη Μύκονο και τη Θεσσαλονίκη. Είναι χειροποίητα, μοναδικά κομμάτια. Τα φτιάχνω με τη φιλοσοφία της ανακύκλωσης, που πιστεύω ότι πρέπει να υπάρχει στη μόδα σήμερα. Δηλαδή, να μην κρατάει κάτι για μία σεζόν μόνο, αλλά να αντέχει στο χρόνο. Οπότε, παίρνω παλιά κοσμήματα, παλιές χάντρες, τα κάνω κομμάτια και τα ξαναμοντάρω με άλλο τρόπο. Το καθένα είναι διαφορετικό. Και να θέλω να κάνω ένα δεύτερο ίδιο, είναι αδύνατο. Δεν είναι εμπορικά με την έννοια της μαζικής παραγωγής. Υπάρχει μια φιλοσοφία από πίσω.


Την παλιά σου γκαρνταρόμπα την έχεις;


Κάτι λίγα έχουν μείνει. Αλλά θέλω να τα δώσω, να τα πουλήσω. Είχα πολύ μεγάλη γκαρνταρόμπα, το μεγαλύτερο μέρος της το έχω χαρίσει.


Τι θεωρείς απαραίτητο σε μια γυναικεία γκαρνταρόμπα;


Αν σου πω το μικρό μαύρο φόρεμα μπορεί να το θεωρήσεις κλισέ, αλλά αυτό είναι πραγματικά το μόνο απαραίτητο, όπως και τα μαύρα ψηλοτάκουνα παπούτσια και μια ωραία πασμίνα. Για μένα, βέβαια, είναι και τα παντελόνια τσίνος και τα σνίκερς.


Πρόσφατα απασχόλησε την επικαιρότητα ο Πέτρος Κωστόπουλος, με τον οποίο έχεις συνεργαστεί. Πώς τον έχεις στο μυαλό σου;


Είναι έντονος σε όλα του. Είτε έχει ενθουσιασμό είτε νεύρα είτε κατάθλιψη, ό,τι κι αν είναι, το έχει με ένταση. Αν κι εγώ συνεργάστηκα λίγο με τον Πέτρο. Τον βρήκα, τον πρότεινα στον Άρη και οι δυο τους 
συνεργάστηκαν στενά. Μάλλον αυτός με βρήκε. Ήρθε μια μέρα στο γραφείο μου, μαζί με τον Βαγγέλη Κύρη και τον Ηλία Μιχαλόλια –οι οποίοι με πρότειναν– να μου ζητήσει να συμμετάσχω σε μια επιτροπή για ένα διαγωνισμό για νέους σχεδιαστές που ετοίμαζε το υπουργείο Νέας Γενιάς. Εκεί δούλευε τότε. Οργανώσαμε μια επίδειξη η «Γυναίκα» και το υπουργείο Νέας Γενιάς.


Από εκεί έγινε το ξεκίνημα του Πέτρου;


Ναι, είδα πόσο δυναμικός ήταν και τον πρότεινα στον Άρη, όχι ως εκδότη, αλλά σαν κάποιον που μπορεί να βάλει τα πράγματα σε τάξη. Ο Άρης είναι πολύ ζεν, δεν μπορούσε να οργανώσει πράγματα. Και ο Πέτρος ήρθε με την ιδέα να φτιάξει ένα περιοδικό βασισμένο σε γαλλικά περιοδικά κι εγώ έδωσα την ιδέα του τίτλου: «ΚΛΙΚ».


Από πού σου ήρθε η ιδέα;
Από ένα φίλο φωτογράφο Βραζιλιάνο, που λέγεται Κλίσιο, και το λογότυπό του ήταν «κλικ», αλλά με «c».


Τον συμπαθούσες τον Πέτρο;


Καλέ, ναι. Αφού για λίγο καιρό είχαμε και σχέση. Μέχρι που άρχισε να δουλεύει για εμάς και είχαμε κάνει συμφωνία με τον Άρη να μη σχετιζόμαστε με ανθρώπους που δουλεύουν για εμάς. Δε θα πρότεινα ποτέ στον Πέτρο να κάνει περιοδικό, αλλά να που έκανε και είχε επιτυχία. Έκανα μια-δυο μόδες μαζί του, αλλά δε μ’ άρεσε και σταμάτησα. Τον συμπαθώ, αλλά δεν είναι εύκολο να δουλεύεις μαζί του.


Τις νοσταλγείς εκείνες τις εποχές των περιοδικών;


Δε νοσταλγώ γενικά στη ζωή μου. Κοιτάω μπροστά. Δε θα ήθελα να το ξαναζήσω. Πέρασα πολύ ωραία, αλλά ας ζήσω καινούργια πράγματα τώρα.

AΡΗΣ ΚΑΒΑΤΖΙΚΗΣ


Φωτογράφος: Γιώργος Καλφαμανώλης
Επιμέλεια: Χρήστος Αλεξανδρόπουλος
Μακιγιάζ: Μάνος Βυνιχάκης
Χτένισμα: Τρύφωνας Σαμαράς.  


(ΒΑΣ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ 30, ΤΗΛ. 210 7230890)

Τις χειροποίητες δημιουργίες της Λάουρα ντε Νίγκρις μπορείτε να τις βρείτε στο @denigrisjewels, στο Instagram.


ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΤΟ «ISLAND CLUB RESTAURANT»,
27o χλμ. ΑΘΗΝΩΝ-ΣΟΥΝΙΟΥ, ΤΗΛ. 210 9653563,
www.islandclubrestaurant.gr,
ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΓΕΝΙΚΗ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑ.